Web Content Display
HISTORIA
Historia Nadleśnictwa Spała nierozerwalnie wiąże się z dziejami samej Spały, która początkowo była miejscem polowań carskich. W 1880 roku, car Aleksander III, zachwycony urodą okolic, nakazał budowę rezydencji myśliwskiej. W okresie zaborów teren ten stał się obszarem polowań i rekreacji rodziny carskiej, a w okolicach wybudowano infrastrukturę, w tym domy wczasowe i domki strażnika leśnego. Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę, Spała miała stać się rezydencją Józefa Piłsudskiego, ale ostatecznie przekształcono ją w ośrodek wypoczynkowy.
Ewolucja nadleśnictwa:
- Początki:
Spała, jako miejsce polowań carskich, wymagała odpowiedniej administracji leśnej. Prawdopodobnie już wtedy istniały zaczątki nadleśnictwa, choć nie w takiej formie jak obecnie.
- Okres zaborów:
W czasie zaborów, nadleśnictwo, a raczej służba leśna, zajmowała się przede wszystkim ochroną zwierzyny i przygotowywaniem polowań dla rodziny carskiej. W 1815 r. mocą decyzji Kongresu Wiedeńskiego, tereny te znalazły się w zaborze rosyjskim. W końcu XIX wieku Spała stała się rezydencja myśliwską cara Aleksandra III.
- Okres międzywojenny:
Po odzyskaniu niepodległości, nadleśnictwo Spała, podobnie jak cała Polska, przechodziło transformację. Ważnym momentem było utworzenie Polskich Lasów Państwowych. Po pierwszej wojnie światowej w niepodległej II Rzeczypospolitej w 1918 roku podzielono lasy podległe Urzędowi Leśnemu Lubochnia na N-ctwo Regny i N-ctwo Spała. W 1922 r. środkową część lasów N-ctwa Spała przydzielono do rezydencji Prezydenta Rzeczypospolitej w Spale. Z pozostałej części lasów utworzono N-ctwa Glina i N-ctwo Lubochnia.
- Okres II wojny światowej:
W czasie II wojny światowej, teren Spały był miejscem działań wojennych, a lasy ucierpiały w wyniku rabunkowej gospodarki.
- Czasy powojenne:
Po wojnie, nadleśnictwo Spała, jak i cały region, odbudowywało się. W Spale, obiekty związane z carską rezydencją zostały przekształcone w ośrodki wypoczynkowe. Po II wojnie światowej w wyniku przeprowadzonej nacjonalizacji dołączono do lasów N-ctwa Glina lasy właścicieli majątków: Rzeczyca, Wielka Wola i Mała Wola.
- Współczesność:
W 1957 r. N-ctwo zostało przeniesione z Gliny do Spały. W 1973 r. do N-ctwa Spała włączono obszar zlikwidowanego N-ctwa Lubochnia.W 1976 r. do N-ctwa Spała dołączono również obszar leśny zlikwidowanego N-ctwa Rawa Maz. Ten ostatni został jednak odłączony od Spały w 1991 r. Nadleśnictwo Spała, wchodzące w skład Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Łodzi, kontynuuje swoją działalność, zajmując się ochroną lasów, hodowlą zwierzyny i prowadzeniem gospodarki leśne
Asset Publisher
Wracają tradycyjne sady. RDLP w Łodzi pozyskała ponad 1,4 mln zł na ochronę bioróżnorodności
Wracają tradycyjne sady. RDLP w Łodzi pozyskała ponad 1,4 mln zł na ochronę bioróżnorodności
Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Łodzi rozpoczyna realizację projektu „Sad jako Ostoja Bioróżnorodności – Rewitalizacja Tradycyjnych Ekosystemów Owocowych w RDLP Łódź”.
Projekt uzyskał dofinansowanie w wysokości 1 460 928,29 zł z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu regionalnego Fundusze Europejskie dla Łódzkiego 2021–2027. Wartość kosztów kwalifikowanych wynosi 1 718 739,18 zł, natomiast całkowita wartość projektu to 2 624 308,30 zł.

Przedsięwzięcie będzie realizowane na terenie pięciu nadleśnictw: Spała, Smardzewice, Wieluń, Przedbórz oraz Poddębice. Łącznie działaniami objęty zostanie obszar ponad 6,3 hektara.
Sady ważne dla przyrody
Tradycyjne sady owocowe są jednym z najbardziej wartościowych elementów krajobrazu kulturowego i przyrodniczego Polski. Przez dziesięciolecia stanowiły nie tylko źródło owoców, ale również miejsce życia wielu gatunków zwierząt i roślin.
Stare drzewa owocowe zapewniają schronienie ptakom, nietoperzom, owadom zapylającym oraz drobnym ssakom. Kwitnące sady są natomiast ważnym źródłem pokarmu dla pszczół i innych zapylaczy. Zachowanie tych ekosystemów ma ogromne znaczenie dla utrzymania bioróżnorodności oraz ochrony lokalnego dziedzictwa przyrodniczego.
Zakres planowanych działań
W ramach projektu zaplanowano szereg działań służących odtworzeniu i ochronie tradycyjnych sadów, w tym:
• pielęgnację starych drzew i krzewów owocowych,
• nasadzenia historycznych odmian drzew owocowych w miejscach, gdzie wcześniejsze nasadzenia uległy zniszczeniu,
• zakładanie łąk kwietnych wspierających owady zapylające,
• tworzenie siedlisk dla pszczół ziemnych,
• budowę wiat edukacyjnych,
• montaż tablic informacyjnych i edukacyjnych,
• wykonanie elementów małej architektury,
• uporządkowanie oraz rewitalizację terenów sadów.
Edukacja i ochrona przyrody
Projekt ma nie tylko przywrócić dawną wartość przyrodniczą sadów, ale również stworzyć nowe miejsca edukacji przyrodniczej. Powstaną przestrzenie, w których mieszkańcy regionu, turyści oraz młodzież będą mogli poznawać znaczenie tradycyjnych sadów dla ochrony przyrody i zachowania bioróżnorodności.
Realizacja projektu przyczyni się do ochrony cennych zasobów przyrodniczych regionu oraz zachowania tradycyjnych odmian drzew owocowych dla przyszłych pokoleń.
